عمر

عمر که بی عشق رفت هیچ حسابش نگیر

                                                 آب حیات است عشق در دل وجانش پذیر

هر که شود صید عشق ، کی شود او صید مرگ

                                                 چون سپرش مه بود کی رسدش زخم تیر

                                                                                           ( مولوی)

/ 0 نظر / 2 بازدید